با حقوق خود آشنا شوید: فرمان اجرایی دسترسی به پروگرام‌‌های فدرال را تهدید می‌کند

این فرمان زبان انگلیسی را به عنوان زبان رسمی ایالات متحده اعلان می‌کند. همچنان این فرمان، فرمان اجرایی 13166 که توسط رئیس جمهور کلینتون در سال 2000 امضا شده بود را لغو می‌کند.

فرمان اجرایی 13166 کلینتون سازمان‌های فدرال را مکلف به تهیه و اجرای پروگرام‌‌هایی می‌کرد که به اشخاص دارای تسلط اندک به زبان انگلیسی این امکان را می‌دادند به پروگرام‌‌ها و فعالیت‌های فدرال دسترسی موثری داشته باشند. همچنان فرمان کلینتون سازمان‌های فدرال را ملزم می‌کرد برای نهادهایی که بودیجه فدرال دریافت می‌کنند رهنمای دسترسی به زبان منتظر کنند تا برای همگان دسترسی موثری فراهم گردد.

فرمان اجرائی 14224 ترامپ دادستان کل را مکلف می سازد که هر نوع اسناد رهنمای سیاست که تحت EO 13166 منتشر شدند را لغو کند و «رهنمای به روز شده» ارائه نماید، اما سازمان‌ها یا نهادهایی که بودیجه فدرال دریافت می‌کنند را مکلف نمی سازد  حمایت‌های زبانی موجودی که به اشخاص غیر انگلیسی زبان ارائه می‌شوند را متوقف کنند . این فرمان اجرایی می‌گوید که «هیچ چیزی در این فرمان... هیچ کدام تغییر در خدماتی که توسط هر سازمانی ارائه می‌شود را مکلف نمی سازد نمی‌کند یا دستور نمی‌دهد» و اینکه سازمان‌ها «مکلف به اصلاح، حذف یا متوقف کردن تهیه اسناد، محصولات یا سایر خدمات تدارک دیده شده یا ارائه داده شده به زبانی غیر از زبان انگلیسی نمی‌باشند».

با این وجود باید منتظر بمانیم ببینیم، آیا سازمان‌های فدرال به صلاحدید خود تصمیم می‌گیرند میزان حمایت زبانی که به اشخاص دارای تسلط اندک به زبان انگلیسی ارائه می‌دهند را تغییر یا کاهش دهند، یا یک رهنمای دسترسی زبان «به روز شده» منتشر می‌کنند که با رهنمای قبلی بسیار متفاوت خواهد بود.

ایالات متحده خانه بیش از 350 زبان است که توسط بیش از 69 ملیون نفر صحبت می‌شوند. هر روزه، مکاتب، موسسات مراقبت صحی، محکمه‌ها و دیگر سازمان‌های دولتی در تمام سطوح، منابع و خدمات را به چندین زبان ارائه می‌دهند. صحت، امنیت و رفاه فردی و جمعی ما به وجود ارتباط موثر و مفید و دسترسی زبان برای تمامی جوامع ما بستگی دارد.

علی رغم فرمان اجرایی 14224 ترامپ، و حتی بدون فرمان اجرائی 13166، مطابق قانون دسترسی به زبان الزامی است. فرامین اجرایی نمی‌توانند قوانین یا مقررات موجود را لغو کنند.

ضمناً، هر شخصی در ایالات متحده، - فارغ از اینکه اهل کجاست، چقدر به زبان انگلیسی تسلط دارد یا وضعیت مهاجرتش چیست- در مقابل تبعیض به خاطر ملیت از جمله زبان محافظت می‌شود. قوانین فدرال و ایالتی همچنان ارائه ترجمه زبان اشاره برای اقشار ناشنوا و کم شنوا را مکلف می‌سازند.

در مجموع، ما باید در صورت ضرورت، حقوق خود را طبق این قوانین و مقررات جاری دسترسی زبان رصد و اجرا کنیم.

ماده IV قانون حقوق مدنی 1964 دریافت‌کنندگان بودیجه فدرال را از تبعیض قائل شدن به خاطر «ملیت» منع می‌کند، که قبلا ستره محکمه آن را به تبعیض به خاطر زبان تعبیر کرده است. مقررات ماده IV به شرایطی نیز پرداخته است که باید در آنها خدمات زبانی فراهم شوند.

بند 504 و 1973 قانون توانبخشی و قانون امریکائی‌های دارای معلولیت ( ADA) ارائه خدمات ترجمان زبان اشاره برای اشخاص ناشنوا و کم شنوا، علاوه بر سایر امکانات الزامی کرده‌اند.

دیگر احکام فدرال که دسترسی زبان در شرایط خاصی را ملزم کرده‌اند شامل موارد ذیل می‌باشند ولی به این موارد محدود نمی‌شوند:

• قانون همه جانبه کنترول جرائم و سرک‌های امن 1968 (مجری قانون، محکمه‌‌ها)
• بند 1557 قانون مراقبت مقرون به صرفه (شفاخانه‌‌ها، کلینیک‌های صحی، کارگزاران بیمه صحی، سازمان‌های Medicaid ایالت، مراکز صحی جامعه، معاینه‌های داکتر و سازمان‌های مراقبت در خانه؛ در اینجا بیشتر ملاحظه کنید)
• قانون کوپن غذا (سازمان‌های ایالتی و محلی که مزایای SNAP را توزیع می‌کنند)
• قانون نوآوری و فرصت نیروی کار (سازمان‌های ایالتی و محلی که مزایای مربوط به اشتغال را توزیع می‌کنند)
• بند 203 قانون حقوق رای دادن (مطالب انتخابات)
• قانون مسکن عادلانه (سازمان‌های ایالتی و محلی که تامین مسکن عادلانه را تضمین می‌کنند)
• قانون فرصت‌های برابر تعلیم (مکاتب/محیط تعلیمی؛ در اینجا بیشتر ملاحظه کنید)
• قانون Stafford (کمک‌رسانی حوادث طبیعی FEMA؛ برای بدست آوردن معلومات  بیشتر، اینجا را ببینید)

 قوانین ضد تبعیض ایالتی و الزامات دسترسی زبان ممکن است در مورد نهادهای محلی و ایالتی، از جمله ارائه‌دهندگان خدمات خاصی اعمال شوند.

همچنان چندیدن دهه، سازمان‌های فدرال پروگرام‌‌ها و پالیسی‌های دسترسی به زبان ایجاد کردند که ریشه در قانون فدرال و ضمانت‌های قانونی دارند که هنوز به قوت خود باقی هستند.

دریافت‌کنندگان بودیجه فدرال بطور مثال شامل ایالات، شاروالی‌ها، محکمه‌‌های ایالتی، شفاخانه‌‌ها و معاینه‌خانه داکتران، سازمان‌های ایالتی و محلی توزیع‌کننده مزایای دولتی و مکاتب دولتی می‌باشند. تمام دریافت‌کنندگان بودیجه فدرال باید همچنان از قانون موجود پیروی کنند و دسترسی به زبان ارائه دهند. قسمی که در بالا اشاره شد، قوانین و مقررات بسیاری وجود دارند که همچنان دسترسی به زبان، شامل ترجمه کتبی، ترجمه شفاهی و زبان اشاره و اطلاعیه‌هایی که اعضای جامعه را در مورد طریقه دسترسی به حمایت زبانی رهنمایی می‌کنند را ملزم می‌کنند. فرمان‌های اجرایی نمی‌توانند قوانین موجود را لغو کنند یا تغییر دهند.

ما نحوه عکس‌العمل‌ سازمان‌های فدرال به این تغییر را زیر نظر قرار می‌دهیم، اما دولت‌های ایالتی و نهادهایی که بودیجه فدرال را دریافت می‌کنند – شامل نواحی تحصیلی و شفاخانه‌‌ها – با تاکید بر تعهد مستمر خود به ارائه خدمات چند زبانه می‌توانند به عنوان منبع ثبات و امنیت برای عموم مردم خدمت کنند. بعضی از دریافت‌کنندگان بودیجه فدرال، مانند عدلیه ایالت هاوایی قبلا تعهد خود در قبال تضمین دسترسی به زبان را مجددا مورد تاکید قرار داده‌اند.

بلی! در اکثر مواقع، همه اشخاص از حق قانونی دریافت کمک زبانی از پروگرام‌‌ها و خدمات دریافت‌کننده بودیجه فدرال برخوردار هستند. این کمک می‌تواند شامل برقراری ارتباط با کارکنانی که زبان مشترک دارند، همکاری با ترجمانان واجدشرایط و/یا دریافت اسناد ترجمه شده باشد. امکاناتی مثل I Speak Cards (کارت‌های من به زبان... صحبت می‌کنم) نیز می‌توانند به اعضای جامعه کمک کنند زبان اصلی خود را معرفی کرده و درخواست کمک زبانی دهند.

اگر شخصی در صدد دسترسی به خدماتی باشد که یک سازمان یا نهاد دولتی دریافت‌کننده بودیجه فدرال ارائه می‌دهد باشد و آن‌ها از تامین ترجمان یا اسناد ترجمه شده خودداری کنند، ایشان باید از یک ارائه‌دهنده خدمات حقوقی کمک بگیرد.