حقوق خود را بشناسید: تاثیر بازدارنده دستور اجرایی بر دسترسی به برنامه‌های فدرال

این دستور زبان انگلیسی را زبان رسمی ایالات‌متحده معرفی می‌کند. این دستور همچنین دستور اجرایی 13166 را که رئیس‌جمهور کلینتون در سال 2000 صادر کرده بود، باطل می‌کند.

دستور اجرایی 13166 کلینتون، نهادهای فدرال را ملزم به تدوین و اجرای برنامه‌هایی برای فراهم کردن امکان دسترسی هدفمند افراد کم-تسلط به انگلیسی به برنامه‌ها و فعالیت‌های فدرال می‌کرد. ضمناً، دستور کلینتون نهادهای فدرال را ملزم به صدور دستورالعمل دسترسی زبانی برای نهادهای مشمول بودجه فدرال و تضمین دسترسی هدفمند همگانی به امکانات زبانی می‌کرد.

دستور اجرایی 14224 ترامپ دادستان کل را ملزم به ابطال اسناد رهنمود سیاستی صادرشده بر اساس دستور اجرایی 13166 و ارائه «رهنمود به‌روزشده» می‌کند، ولی اشخاص حقیقی یا حقوقی فدرال گیرنده بودجه فدرال را ملزم به متوقف کردن جریان خدمات زبانی کنونی که احتمالاً به گویشوران غیر انگلیسی ارائه می‌کنند، نمی‌کند. در این دستور اجرایی ذکر شده است که «هیچ بخشی از این دستور… الزام یا اجباری برای اعمال تغییر در خدمات نهادها ایجاد نمی‌کند» و این که نهادها «الزامی برای اصلاح، حذف یا توقف روند انتشار اسناد، محصولات یا دیگر خدماتی که برای افراد غیر انگلیسی-زبان در نظر گرفته شده است، ندارند.»

البته باید دید که آیا نهادهای فدرال، بنا به صلاحدید خود، تصمیم به اعمال تغییر یا کاهش میزان حمایت‌های زبانی ویژه افراد کم-تسلط به انگلیسی می‌گیرند، یا رهنمود «به‌روزشده» دسترسی زبانی را که تفاوت چشمگیری با رهنمود قبلی دارد به کار می‌گیرند.

بیش از 69 میلیون تن از ساکنان ایالات‌متحده به بیش از 350 زبان صحبت می‌کنند. هر روز، مدارس، موسسات درمانی، دادگاه‌ها و دیگر نهادهای دولتی به ارائه منابع و خدمات به زبان‌های مختلف، در سطوح گوناگون، می‌پردازند. تضمین بهداشت، ایمنی و سلامت فردی و اجتماعی ما مستلزم وجود ارتباطات کارآمد و هدفمند با همه جوامع و فراهم بودن امکانات دسترسی زبانی است.

با وجود دستور اجرایی 14244 ترامپ، و حتی بدون دستور اجرایی 13166، تضمین دسترسی زبانی جزو الزامات قانونی است. دستور اجرایی نمی‌تواند قوانین یا مقررات جاری را لغو کند.

ضمناً، تک‌تک ساکنان ایالات‌متحده -صرف‌نظر از تابعیت اولیه، میزان تسلط به انگلیسی، یا وضعیت مهاجرت- در برابر تبعیض مبتنی بر تابعیت اولیه و زبان مصونیت دارند. طبق قوانین فدرال و ایالتی، امکانات ترجمه زبان اشاره باید برای ناشنوایان و کم‌شنوایان فراهم باشد.

همه ما، در صورت لزوم، باید از حقوقی که طبق این قوانین و مقررات جاری دسترسی زبانی به ما تعلق می‌گیرد، استفاده کنیم.

عنوان 6 از قانون حقوق مدنی 1964 گیرندگان بودجه فدرال را از اعمال تبعیض بر اساس «تابعیت اولیه» منع کرده است. «دیوان عالی» قبلاً تبعیض بر مبنای زبان را نیز مشمول این قانون کرده بود. مقررات عنوان 6 به الزامات ارائه خدمات زبانی نیز پرداخته است.

بخش 504 از «قانون توان‌بخشی 1973» و«قانون معلولان آمریکا» (ADA) ارائه خدمات ترجمه زبان اشاره را، در کنار تامین امکانات دیگر، برای ناشنوایان و کم‌شنوایان اجباری کرده است.

از دیگر احکام فدرال که تامین دسترسی زبانی در شرایط خاص را الزامی کرده‌اند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• قانون چند-وجهی مقابله با جرم و تامین امنیت خیابان 1968 (ماموران مجری قانون، دادگاه‌ها)
• بخش 1557 از قانون مراقبت ارزان‌قیمت (بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، شرکت‌های بیمه سلامت، نهادهای ایالتی Medicaid، مراکز درمانی همگانی، مطب پزشکان و نهادهای مراقبت بهداشتی در منزل؛ برای کسب اطلاعات بیشتر، اینجا را ببینید)
• قانون کوپن غذا (نهادهای ایالتی و محلی مجری مزایای SNAP)
• قانون نوآوری و فرصت‌های نیروی کار (نهادهای ایالتی و محلی مجری مزایای مرتبط با کار)
• بخش 203 از قانون حقوق رای (امور انتخابات)
• قانون مسکن مناسب (نهادهای ایالتی و محلی تامین‌کننده مسکن مناسب)
• قانون فرصت‌های آموزشی برابر (1974) (مدارس/موسسات آموزشی؛ برای کسب اطلاعات بیشتر، اینجا را ببینید)
• قانون Stafford (امداد بلایای طبیعی FEMA؛ برای کسب اطلاعات بیشتر، اینجا را ببینید)

قوانین ایالتی ضد تبعیض و الزامات دسترسی زبانی ممکن است شامل نهادهای محلی و ایالتی، ازجمله ارائه‌دهندگان خدمات خاص، شود.

طی چندین دهه، نهادهای فدرال برنامه‌ها و سیاست‌های دسترسی زبانی را بر اساس مصونیت‌های مبتنی بر قانون فدرال و قانون اساسی تدوین کرده‌اند که همچنان معتبر است.

از گیرندگان بودجه فدرال می‌توان مثلاً به ایالت‌ها و شهرداری‌ها، دادگاه‌های ایالتی، بیمارستان‌ها و مطب پزشکان، نهادهای ایالتی و محلی مجری مزایای عمومی، و مدارس عمومی اشاره کرد. همه گیرندگان بودجه فدرال باید همچنان قانون جاری در زمینه تامین دسترسی زبانی را رعایت کنند. همان‌ طور که ذکر شد، قوانین و مقررات بسیاری همچنان تامین دسترسی زبانی، شامل ترجمه کتبی، ترجمه همزمان و ترجمه زبان اشاره، و اطلاع‌رسانی به اعضای جامعه درباره روش دسترسی از خدمات دسترسی زبانی، را الزامی می‌دانند. دستورهای اجرایی قابلیت لغو کردن یا تغییر دادن قوانین جاری را ندارند.

در فرآیند پایش واکنش نهادهای فدرال به این تغییرات، دولت‌ها و نهادهای محلی و ایالتی -شامل حوزه‌های آموزشی و بیمارستان‌ها- می‌توانند همچنان، از طریق پایبندی به تعهد ارائه خدمات چند-زبانی، منبع ثبات و ایمنی برای عموم مردم باشند. برخی گیرندگان بودجه فدرال، مانند قوه قضاییه ایالت هاوایی، قبلاً پایبندی خود به تضمین دسترسی زبانی هدفمند را اعلام کرده‌اند.

بله! در بیشتر موارد، همه هنوز از حق قانونی برای دریافت خدمات زبانی از برنامه‌ها و مراکز گیرنده بودجه فدرال برخوردارند. این شامل دریافت خدمات از کارکنان همزبان، همکاری با مترجمان ورزیده، و/یا دریافت ترجمه اسناد می‌شود. منابعی مانند I Speak Cards می‌توانند اعضای جامعه را در زمینه تعیین زبان اصلی و ارائه درخواست خدمات زبانی راهنمایی کنند.

اگر فردی بخواهد از خدمات دسترسی زبانی که به‌وسیله نهادها یا سازمان‌های دولتی گیرنده بودجه فدرال ارائه می‌شود استفاده نماید و نتواند به خدمات ترجمه همزمان یا اسناد ترجمه‌شده به زبان اصلی خود دسترسی پیدا کند، باید از ارائه‌دهنده خدمات حقوقی کمک بخواهد.